Opwaaarts of neerwaarts….
Dit verhaaltje gaat over het spiraaltje. Sinds mensenheugenis strijden vrouwen tegen onderdrukking door de man. En dat was en is nodig, nog steeds. Zoals zo vaak het geval ziet een klein deel van de vrouwmensch (niet per se de onderdrukte) enige vorm van zelfonderdrukking over het hoofd. De voordelen van het spiraaltje worden vanzelfsprekend breed uitgemeten, de nadelen weggemoffeld, zowel door de vrouw als door de industrie en ‘gezondheidszorg’. Wel eens over nagedacht wat het lichaam overkomt zodra natuurlijke processen op vanzelf onnatuurlijke wijzen worden tegengewerkt? De menstruatie nu, is daar een kleurrijk voorbeeld van. Da’s immers een kwestie van puur bloed, pure levensenergie(!) en dat behoort nu eenmaal te stromen, om niet te zeggen, te vloeien. Ook is het al gevonden dat het toedienen van hormonen (ook via een spiraaltje) per definitie garant staat voor ellende, vroeg of laat. Over de betrouwbaarheid van dit marteltuigje kunnen vele kinderen u vast meer vertellen. De overige ongemakken treft u in de bijsluiter (lees dat nu eens tevoren!) bij het kopje ‘Bijwerkingen’.

Mijn moraaltje van dit verhaaltje is dat het onderdrukken van de vrouwelijke cyclus extreem onnatuurlijk is, met als ‘bijwerking’ een in meer of mindere mate onderdrukte persoonlijkheid. Minder vrouw in ruil voor minder kind en meer gemak (hoewel..). En laten wij mannetjes eerlijk zijn, wie wil er nou niet zo nu en dan een passievolle schoen naar zijn hoofd geworpen, al tijdens een verkeerde opmerking. Of juist bij gebrek aan liefdevolle opmerking (het blijft lastig het allemaal goed te doen ;-)

Bloedserieuze groet!